Sytuacja w mojej szafie wygląda następująco: jestem szczęśliwą posiadaczką krótkiej kurtki zimowej oraz skórzanego płaszcza do kolan. O długim płaszczu do kostek, który był szyty w czasach, kiedy było mnie więcej 😉 nie będę pisać, bo z racji swojej zadużości (i to od dobre 2-3 rozmiary – warto biegać:P) nie nadaje się do noszenia (wisi w szafie i czeka chyba na ciążę:P). Kurtka i płaszcz całkiem nieźle dają radę zimą, ale:

Kurtka:

• jest krótka i niestety czasami w niej po prostu za zimno
• jest trochę przyciasna w biuście i noszenie jej na żakiet nie należy do zbyt przyjemnych

Płaszcz:

• ma rewersowy kołnierz, więc często mi jest zimno w szyję. Jeden szalik to czasem za mało;) A ja lubię sobie założyć wydekoltowaną bluzkę 🙂
• ma idiotyczne rozcięcie na plecach – kiedy założę gruby sweter czy żakiet, to wyglądam, jak garbata (poważnie! wygląda to tragicznie)

Brakuje mi takiego okrycia, które mogłabym zakładać na żakiety i grube swetry. Póki co nie noszę ich po prostu zimą;) Postanowiłam jednak uszyć sobie nowy płaszczyk, który ma spełniać następujące wymogi:

• odpowiedni rozmiar, żebym mogła ubierać się jak chcę, a nie jak się zmieszczę;)
• długość do kolan. Krótszy już mam, a dłuższy jest niewygodny.
• zapinany pod samą szyję – rewersowe kołnierze, owszem, wyglądają najładniej i najlepiej pasują do mojej sylwetki, ale są kiepskim kompanem wydekoltowanych bluzek;)
• mile widziane duże kieszenie oraz
• wiązanie w pasie

Przejrzałam wszystkie Burdy, jakie mam w domu;) Dokonałam wstępnej selekcji i zostało mi kilka modeli:

Kandydat nr 1:

• bardzo podoba mi się krój: ciekawy kołnierz, wiązanie w pasie i mankiety.
• niestety nie jest zapinany pod samą szyję

Kandydat nr 2:

• wg tego kroju mam już uszytą kurtkę, więc wiem, że rozmiar 36 jest kiepskim pomysłem:P
• w oryginale brak wiązania w pasie, ale to nie problem;) Mogę sobie dorobić.
• zapinany pod szyję
• duży plus za duże kieszenie.

Kandydat nr 3:

• świetny tulipanowy krój 🙂 Ciekawe, jak będzie pasować do mojej figury… 😉
• zapinany pod szyję
• wiązany w talii
• ciekawe wykończenie rękawów
• kiszonki ukryte w szwach bocznych – na zdjęciu ich nie widać, więc melduję, że są:)

Kandydat nr 4:

• bardzo fajny krój:)
• rewersowy kołnierz, niestety:/
• duuuże kieszenie – ciekawe, czy dodają optycznie cm w talii, bo jednak są dość niefortunnie umiejscowione
• brak wiązania w talii
• no dobra, powiedzmy sobie szczerze, tego płaszcza i tak bym nie uszyła, nie spełnia kryteriów wyszukiwania:P Pokazuję go tylko dlatego, że ma w sobie to coś:)

Mam swój wstępny typ, ale jestem ciekawa, co Wy sądzicie o tych płaszczach. Moją figurę widać na większości notek, więc doradźcie mi, który z nich będzie najlepiej do niej pasował oraz który Waszym zdaniem jest najładniejszy:) Będę wdzieczna za każdy głos i radę! 🙂

Ta kurta została ochrzczona batmanem przez familię-chyba dlatego, że ma pelerynkę;P A może dlatego, że ubrana w nią wsiadam do mojego Batmobilu i pędzę ratować Gotham-city? ;P

Kurtka z peleryną w sam raz na wiosnę i jesień. Uszyta z (teoretycznie;P) wodoodpornego materiału, pani w sklepie zachwalała jako taki typowy „kurtkowy”. Rozmiar 36 (albo 38-już nie pamiętam), model 111 z Burdy 8/2007. Jako bonus-podszewka wykonana z satyny (widoczna na ostatnim zdjęciu)-w oryginale kurtka jest bez podszewki. Z tego bonusa jestem bardzo zadowolona:) Moim skromnym zdaniem wygląda świetnie:)

Zalety:

• przewygodna
• bardzo niebanalna. Nie spotkałam jeszcze nikogo w takiej samej kurtce:)
• na porę przejściową idealna. W zimniejsze dni zakładam na ręce mitenki i jest git:) Szkoda, że coś ostatnio pory przejściowe trwają tak krótko:(
• zapięcie dwurzędowe – w zależności od temperatury na dworze można nosić rozpięte bądź zapięte pod samą szyję. Zdarza mi się również tylko zapiąć pasek – tak jak na drugim zdjęciu:)
• pasek bez dziurek – można dowolnie regulować
• mówiłam już, że jestem bardzo zadowolona z tej podszewki? 😛

Wady:

• trochę wkurzający jest wiecznie wypadający pasek – za każdym razem muszę na nowo przekładać go przez jedną dziurkę;) Na szczęście nigdy nie wypadł całkowicie, więc raczej go nie zgubię;)
• innych wad się nie stwierdza:)

Szycie:

• szyje się dość łatwo, ale nietypowo. Musiałam czytać dokładnie opis szycia, żeby się nie pogubić;)
• trochę komplikacji miałam z tytułu wszywania nieplanowanej podszewki – musiałam sama wykombinować jak ją wszyć, żeby było dobrze. Chyba mi się udało:)
• cała kurtka składa się z dwóch połączonych ze sobą części – kamizelki i peleryny (każda część musiała mieć na bieżąco wszywaną podszewkę)

Krótka kurtka z Szycia Krok Po Kroku 2/2006, rozmiar 36. Wykonana z ciepłej grafitowej wełny, na podszewce.

Zalety:

• cieplutka:)
• krótka. Wreszcie mogę nosić szerokie spódniczki bez stresu, że znowu będą się podwijać do pasa w trakcie chodzenia:P Jeryyy, to jest strasznie irytujące!

Wady:

• hmm… Akurat ten model musiał się okazać mało obszerny w biuście:P No i klops. Do sweterków jest OK, choć dopinam się z pewną trudnością. Na żakiet założę, ale machanie rękami nie należy do przyjemnych i wygodnych. Żakiet+kurtka=totalne ściśnięcie mojego jestestwa;)
• gdybym szyła ten model jeszcze raz, zrezygnowałabym z tej kieszonki na biuście-wygląda trcohę idiotycznie;)

Szycie:

• jak to zimowe szycie;) Ciężkie z tytułu wagi materiału, ale o wiele przyjemniejsze niż żakietu o podobnym kroju. Płaszczowe materiały ładnie współpracują – w szczególności czuć to przy rękawach:)
• najłatwiejszy typ kieszonek – naszywane.