Pojemna, pojemna i jeszcze raz pojemna! Czyli główne kryteria, które miała spełniać torebka szyta w prezencie urodzinowym dla siostry:) Wykonana wg własnego pomysłu, z grubej gabardyny; zapięcie na zamek. W środku podszewka i dwie kieszonki (znów na zamek;)) na dokumenty i inne drobiazgi.

zalety:

• baaardzo pojemna:P
• ma kształt, jaki tygryski lubią najbardziej:)
• dwie kieszonki w środku zapinane na zamki w kontrastowym kolorze, żeby nie było zbyt nudno

wady:

• brak regulacji długości. Siostra stwierdziła, że nie potrzebuje, to się nie męczyłam dodatkowo;)

szycie:

• ta torebka zajęła mi o wiele więcej czasu, niż myślałam. Poszło na nią ok. 4h.
• niestety dużo upierdliwych drobiazgów do ładnego przyszycia – chociażby takie kieszonki na zamek;)
• pierowtnie zrobiłam dłuższe „ramię” (jak to cos się fachowo nazywa? Kompletnie wypadło mi z głowy… :P) – w trakcie przymiarki okazało się, że torba sięga kolan. Ucięłam nadmiar i zawiązałam z przodu – imo całkiem nieźle wygląda;) Docelowo można wiązać tam różne apaszki lub koraliki – co kto lubi:)

To moja pierwsza w życiu torebka, więc sporo robiłam na czuja;) Efekt bardzo mnie zadowala i planuję sobie uszyć taką czarną:D

 

Kardigan wykonany z szarej dzianiny swetrowej. Wykrój konstruowałam w 100% sama:D Więc rozmiar pasuje na moje wymiary:) Ponieważ jest to ciuch konstruowany przeze mnie, dodaję akapit kontrukcyjny:)

Zalety:

• baaaaaaardzo cieplutki, ale to raczej zasługa materiału:)
• pierwszy raz mam coś, co mi pasuje w biuście:D
• długie rękawy (specjalnie je wydłużałam), żebym mogła je naciągnąć na dłonie jak mi zmarzną:)
• wiązanie w talii ujarzmia całość
• kieszonki ukryte w szwach – niewidoczne i praktyczne:)

Wady:

• trochę skopałam kołnierz:/ Już wiem gdzie zrobiłam błąd, następnym razem będzie dobrze:) Ogólnie może być, ale moja wewnętrzna perfekcjonistka cierpi;)
• nie ma żadnego zapięcia na biuście, przez co się rozjeżdża przy byle ruchu (porównajcie zdjęcie 1 w ruchu i 2 – tak powinno leżeć grzecznie:)). Można wszyć np. haftkę, ale wraz z mamą stwierdziłyśmy, że taki urok kardiganu i wszywanie haftki jest na dłuższą metę bez sensu:)

Konstrukcja:

• kardigan konstruowałam na podstawie wykroju na bluzkę (bluzka już jest prawie skończona, pokażę ją niebawem)
• zmniejszyłam głębokość zaszewek dopasowujących do talii zaś zaszewkę piersiową przeniosłam na linię barku
• długo się zastanawiałam jak zrobić kołnierz, żeby było dobrze;) W końcu ucięłam pionowo przód bluzki przez punkt piersiowy – wyszła mi szerokość 7cm. Tyle też cofnęłam ramiona i podkrój szyi (i tu własnie jest błąd – myślę, że to dlatego kołnierz źle stoi: nie powinnam była skracać ramion i tyłu). Kołnierz składa się z dwóch części nakładanych na siebie (coś podobnego było w jednej z ostatnich Burd), przez co jest grubszy i można go dowolnie kształtować. Może być złożony (tak jak widać na zdjęciach) bądź rozłożony – wtedy można założyć kardigan jak szlafrok, ta opcja będzie również przydatna jak się trochę przytyje;)
• rękawy wydłużyłam, żebym mogła je naciągnąć na dłonie jak będzie mi zimno – zawsze o czymś takim marzyłam:)
• zmieniłam krój rękawów na raglanowy – wydawało mi się, że taki krój będzie lepszy dla sweterkowej dzianiny, mniej się będzie rozciągać na ramionach niż w przypadku klasycznych rękawów. Dodatkowy plus: łatwiej się szyje:) Przy okazji nauczyłam się też konstruowania raglanowych rękawów:)
• zostawiłam zaszewki na plecach, te z przodu usunęłam i poprowadziłam linię prostą od punktu piersiowego.
• wielkość kieszeni dopasowana jak zwykle do mojej komóry:P

Szycie:

• wykroje przygotowałam sobie od razu z 2cm zapasem (już wiem, że za dużo, cały czas się uczę:))), wykrawałam więc z jednakowym zapasem (a nie na oko jak zawsze). Efekt: nie musiałam przerysowywac linii, co baaaardzo przyspieszyło szycie
• szyje się szalenie szybko (całośc ok 2h), bardzo łatwe kieszonki: wpuszczane w szwy boczne
• raglanowe rękawy – moje ulubione w szyciu:)

Ogólnie jestem z siebie bardzo dumna:D Owszem, są błędy w tym kardiganie (kołnierz…), ale jak na pierwszy samodzielnie skonstruowany model jest chyba dobrze, co nie? 🙂

 

W ostatniej Burdzie pojawił się konkurs – zachęcają do wysyłania zdjęć w ubraniach szytych z ich czasopisma. Ponieważ (co tu dużo mówić;)) szyję prawie tylko z Burdy, postanowiłam wysłać kilka zdjęć:) Aby zdjęcia były ładne (a nie robione przez samowyzwalacz z szafy;P) poprosiłam Adama Jastrzębowskiego, fotografa i przy okazji mojego szwagra:), o pomoc (dzięki!).

Długo się zastanawiałam, które ubrania pokazać… Nie wszystko wszak do siebie pasuje;) W końcu wybrałam:

1. Bluzkę pasiaka i żakiet

 

2. Koszulę z kokardą i spódnicę z podwyższonym stanem (a siedzę na nowych materiałach w domki, które czekają na szycie:D)

 

3. Koszula w kropki, żakiet i szerokie szare spodnie (choć ostatecznie wysłałam zdjęcie, na którym tych spodni nie widać:P)

 

4. Batmaaaaan!!! (btw ale zimno na dworze!!!)

 

5. I na koniec: szyfonowa mgiełka🙂 (mówiłam już, że jest zimno na dworze? :P)

 

Jako bonus wrzucę jeszcze 2 zdjęcia zrobione w trakcie przygotowań:)

oraz zdjęcia z serii: Ula chwyć korale i zarzuć włosami:D Okazało się, że jestem fatalną modelką, bo cały czas nie mogłam przestać się śmiać i zrobić tego dobrze:D

Ps. Jeszcze raz dzięki Panie Fotografie za pomoc! 😀