Bluzka z cieniutkiej bawełny w niebiesko-żółte kwiatuszki, kupionej dawno temu;) Materiał leżał sobie w szafie i czekał na lepsze dni, bo jakoś było go za mało na jakąkolwiek bluzkę z Burdy:P Skończyła mi się biała etamina, poprawiona konstrukcja czekała na sprawdzenie, więc postanowiłam uszyć koszulę z tego materiału:) Koszulę zaprojektowałam tak, żeby ten kawałek materiału (90x120cm) wystarczył. Wyszło na styk:)

Rozmiar przygotowany na mnie. Poprawiłam w poprzedniej konstrukcji błędy i jestem zachwycona:D Moim skromnym zdaniem wreszcie jest idealnie:)

Zalety:

• lekka, przewiewna, w sam raz na cieplejsze dni (nie mogę się już doczekać… :)))
• duży dekolt, optycznie poprawia proporcje sylwetki
• wiązanie umożliwiające dowolne pogłębianie dekoltu (można rozpiąć górny guzik i dostajemy mega dekolt:P)
• idealnie dopasowana w talii
• świetnie podkreśla biust:) Na żywo wygląda o niebo lepiej niż na zdjęciach:P

Wady:

• wiązanie niestety sprawia, że góra trochę odstaje. Kiedy nie jest zawiązane, bluzka leży grzecznie. No cóz, mówi się trudno:P
• na podstawie zdjęć mozna stwierdzić, że górna partia pleców jest zbyt obszerna, ale to wyszło tylko tak na nich – chyba za bardzo chciałam się wyprostować;) W normalnej pozycji wszystko lezy idealnie:)

Konstrukcja:

• zaszewka piersiowa przeniesiona na szew boczny, oprócz tego pojawiają się zaszewki dopasowujące do talii na przodzie i tyle bluzki.
• usunęłam szew środkowy tyłu
• dekolt trójkątny
• wraz z pliską dekoltu skrojone wiązanie
• nie wiem jak to się stało, ale nie ma skośnych fałdek biegnących od szwu bocznego do szczytu biustu – nic tam nie zmieniałam:)

Szycie:

• ogólnie szyje się bardzo przyjemnie, z jednym małym wyjątkiem – pliska dekoltu. Przy niej trzeba się wykazać dużą porcją cierpliwości;)

Jak Wam się podoba? 😀

W szyciu denerwują mnie przede wszystkim dwie sytuacje:

• kiedy gotowe ubranie nie leży tak jak sobie wyobrażałam
• oraz kiedy muszę przerabiać uszyte już ubranie

Przy czym sytuacja nr 1 przeszkadza mi o wiele bardziej niż ta druga;) Pamiętacie zapewne pierwszą bluzkę, którą sama konstruowałam? Miała ona dość spore problemy z zaszewkami, tworzyły się brzydkie wory, które maskował szeroki pasek:

Ponieważ oprócz tego problemu bluzka bardzo mi się podobała, postanowiłam się trochę pomęczyć z tymi zaszewkami i doprowadzić ją do takiego stanu, żebym nie wstydziła się w niej chodzić bez paska:)

Operacja „zaszewki” rozpoczęła się od sprucia stębnówek na szwach pionowych (czasochłonne… Wybitnie tego nie lubię:/ Ta czynność mnie zawsze dobija). Następnie założyłam koszulę na lewą stronę i poprosiłam mamę o zebranie szpilkami nadmiaru materiału w zaszewkach. Kolejnym krokiem było wyrównanie zaszewek i zszycie wzdłuż nowych linii. Przymierzyłam i stwierdziłam, że warto było się trochę pomęczyć:D Na koniec odszyłam zaszewki. Koszula prezentuje się aktualnie tak:

Na koniec porównanie starej i nowej wersji zaszewek:

Nie ma już tego beznadziejnego wora na plecach i tych brzydkich szczypanek z przodu:) Juppi! 😀

Kolejna koszula wg własnej konstrukcji. Jest lepiej niż poprzednio, ale nadal nie jest idealnie:P W tej koszuli są 2 błędy – wpisujcie swoje typy w komentarzach. Ciekawe, kto trafi:D

Bluzka wykonana z białej etaminy, rozmiar na mnie;) Z góry przepraszam za zagniecenia, ale nie zdążyłam wyprasować koszuli przed zdjęciami (fakt, że nie lubię prasować też w tym maczał palce;P) .

Zalety:

• bardzo podoba mi się jej niewinny charakter:) Stanik dobrany nieprzypadkowo – można rzecz, że przebijające kwiatki symbolizują nadejście wiosny (oj jak bym już chciała wiosnę… :)))
• lubię bufki:D
• bardzo fajnie dopasowana w talii i biuście:) Mogę swobodnie się ruszać bez stresu, że zaraz mi guzik odpadnie.

Wady:

• no cóż, materiał trochę prześwituje i bez nudziarza ciężko będzie:P
• koszula ma 2 błędy w konstrukcji, ale na razie nie będę pisać o co chodzi:) Ciekawi mnie, czy ktokolwiek to zauważy:D

Konstrukcja:

• po pierwsze i najważniejsze, zupełnie zmieniłam konstrukcję w stosunku do tej, na podstawie której szyłam poprzednią koszulę.
• zwęziłam plecy i dodałam brakujące centymetry z przodu, na wysokości piersi.
• zmieniłam szerokości zaszewek. Zaszewki na plecach są takie, jak zwykle w bluzkach. Te pod piersiami sa minimalnie szersze, zaś najwięcej centymetrów ubyło po bokach. Moim zdaniem leży teraz o niebo lepiej niż poprzednia wersja:) Nie mam już takiego wora na plecach i po bokach.
• zaszewkę konstrukcyjną piersiową przeniosłam na połowę podkroju pach i połączyłam z pionowymi zaszewkami dopasowującymi bluzkę do talii.
• wymyśliłam sobie półokrągły dekolt, więc jest:) Szerokość 3 cm, taka sama jak listwy zapięcia oraz podłożenia dołu.
• długo się zastanawiałam jakie rękawki wybrać. Wahałam się między prostymi, zakończonymi 3 cm podłożeniem jak dół koszuli, a bufkami. Brat powiedział: bufki, więc bufki są:P Za bufkami przemawiał jeszcze fakt, że szyje się je bezproblemowo:) Przy okazji nauczyłam się konstruować taki typ rękawów.
• jestem zadowolona z poprawy konstrukcji, aczkolwiek moja wewnętrza perfekcjonista musi jeszcze dokonać w niej kilku zmian, aby być w pełni usatysfakcjonowaną:D Mam nadzieję, że następnym razem tak będzie:)

Szycie:

• rękawy szyje się jak masełko – bufki są zdecydowanie najwdzięczniejsze w szyciu:)
• sądziłam, że brak kołnierzyka przyspieszy szycie, ale zapomniałam o drobnym haczyku: szwy po łuku są straszne! Bardzo cierpliwie trzeba szyć, żeby ładnie wszystko wyglądało:P Dobra rada dla początkujących: unikajcie jak ognia modeli, gdzie elementy łączy się po łuku i gdzie dodatkowo pojawia się ostra zmiana kierunku szycia (góra tego zapięcia, od strony bluzki, nie dekoltu – łuk, potem ostre przejście w pion). Jest to dośc upierdliwy detal i łatwo schrzanić to miejsce.

A na koniec porównanie starej i nowej konstrukcji:) Moim zdaniem największą różnicę widać przy zaszewkach w talii.