Zaległości blogowych ciąg dalszy;) Wodny topik, rozmiar 38_2/3. Dekolt dość płytki, ale dzięki zastosowaniu wody, mogę w nim karmić (o dziwo, nie spodziewałam się, że się da;)). Góra łukowo odcięta z przodu i z tyłu, pionowe cięcia dopasowują bluzkę do talii. Rękawki króciutkie, częściowo cięte z łukowymi elementami przodu i tyłu. Wykończone lamówką (najlepiej widoczne na ostatnim zdjęciu).

Kolor lekko gaciowy, ale zużywam na sample zalegające w szafie dzianiny, pasujące gramaturą do aktualnych warunków pogodowych;)

W sumie bardzo podoba mi się ta bluzka 🙂 Czuję się w niej dobrze, wygodnie. A co Wy sądzicie o tej bluzce?

Miało być fajnie, a wyszło dziwnie.

Info porządkowe – dzianina bawełniana, rozmiar 38_2/3.

Doszyte sznurki można dowolnie splatać i przyczepiać z tyłu. Chciałam w ten sposób uzyskać możliwość dowolnego kształtowania góry bluzki. Sznurki z przodu przyszyte są na stałe, zaś z tyłu pod kolorową lamówką przyszyta jest druga, z naszyciami co 2cm (w ten sposób powstały oczka do przywiązywania sznurków w dowolnej kombinacji).

Po odszyciu sampla okazało się, że:

• samodzielnie nijak nie potrafię sama zawiązać sznurków, więc do zdjęć mam tylko jedną wersję. Postaram się potem dorzucić zdjęcia innych wersji splotu. Z tego tytułu nie docięłam jeszcze ostatecznie sznurków na długość, pewnie ciachnę je jeszcze o kilka cm i przede wszystkim wyrównam. Na razie każdy żyje własnym życiem;)
• sznurki są za wąskie i nie przykrywają stanika (a to zaskoczenie, że też na to nie wpadłam;)). Mi to jakoś szczególnie nie przeszkadza, ale wiem, że wiele osób nie akceptuje widocznych ramiączek od stanika. Na pewno ta bluzka by wyglądała o niebo lepiej, gdybym założyłam pod nią straplessa, ale niestety aktualnie takowego nie posiadam.

Projekt wrzucam do katalogu z plakietką „FAIL” ;P

Przeplatanka na plecach:

Wersja motylkowa rękawków:

I ze szczypanką:

Szczypanka z boku:

Kolejna bluzka na wiosnę i lato. Duży dekolt z tyłu z przeplatanką. Francuskie cięcia. Rękawki – zrobiłam motylkowe, ale Oli się nie spodobały. Zrobiłyśmy więc szczypankę na rękawku i w takiej formie zostały zaakceptowane przez Olę 🙂 Bluzka była też oceniana przez Czarną Kasię i jej szacownego małżonka;) I również orzekli, że wersja ze szczypanką lepsza. A wy co sądzicie? Robić rękawki motylkowe, czy szczypanki? Jeśli szczypanki, to zostawić takie zadarte na szycie (imho wyglądają lżej), czy dociągnąć je do poziomu?

Od razu uprzedzę pytania – dekolt na plecach może być też bez tej przeplatanki, będzie można ją bez problemu odpruć.

Ola prezentuje rozmiar 36oo/ooo.

Projekt:

Kolejna wariacja na temat kimonowych rękawków. Tym razem, oprócz wypróbowania kolejnego kroju, zależało mi także na przetestowaniu nowej dzianiny. Testów nie zdała, ale o tym potem.

Bluzka ma dość prosty krój, składa się tylko z 3 elementów. Odcięcie pod biustem i marszczenie dopasowują bluzkę do figury. Dekolt dość głęboki, ale bez przesady. W sumie wycinając sampla spłyciłam dekolt, bo wydał mi się na wykroju zbyt dyskusyjny 😉 Generalnie bluzka jest wygodna, podoba mi się 🙂 Z serii mały fail – zapomniałam o podwinięciu rękawów 😉 Tak to jest, jak się szyje po nocach 😛

A z resztek powstał bodziak dla Piotrusia 🙂 Tzn. resztek starczyło tylko na rękawy i lamówki, a resztę bodziaka zrobiłam z grubej dzianiny w kolorze granatowym.

Bodziaka szyłam wg autorskiego wykroju, jak jakaś szyjąca mama chce, to mogę się podzielić wersją elektroniczną;) Bodziak jest przygotowany na rozmiar 68-74 (tzn. Piotruś nosi aktualnie ciuchy 68 lub 74, ale ma długi tułów i jest dość szczupły – wykrój uwzględnia te cechy).

Okazało się, że Piotruś jest idealnym testerem jakości dzianin. Oprócz testu prania, jego bodziak zaliczył też testy wytrzymałościowe podczas całodziennej aktywności małego – leżenie na brzuchu, na plecach, przewracanie się, szuranie rączkami po różnych materiałach itd. Body bodziaka – czyli granatowa dzianina – nadal wygląda jak nówka sztuka, za to niestety dzianina w kropki na rękawach się brzydko zmechaciła 😦 A szkoda, bo zapowiadała się ciekawie.