Z resztek z szycia sampli (akurat ta wersja wzoru nie weszła do produkcji) uszyłam sobie lekką letnią spódniczkę. Spódnica bazuje na tej samej konstrukcji co ta i ta spódnica:)

W tym modelu zrobiłam skośne, symetryczne zakładki z przodu. Z tyłu kryty zamek i rozporek na dole podnoszący komfort chodzenia.

W tej spódnicy nie podklejałam pasa grubą flizeliną, tylko taką cienką, przez co efektu spłaszczenia brzucha prawie w ogóle nie ma. Ale co tam:)

Generalnie jestem zadowolona, latem lubię chodzić w takich przewiewnych spódniczkach:)

Fot. by Dominika Pałęcka

Szybka maxi na grubej gumie. Górna część spódnicy podwójna, żeby nic nie prześwitywało. Generalnie takie maxi kiecki są chyba najłatwiejszymi ciuchami do uszycia, bo szyje je się z prostokąta, podwija, wszywa gumę i… gotowe 😛 Gorąco polecam początkującym 🙂



Kolejna fotoszopowa spódnica, której głównym celem ma być skuteczne spacyfikowanie pociążowego aliena. Jak widać na zdjęciu z boku, dobrze sobie radzi:)

Karczek podwójny, wzmocniony grubą flizeliną. Góra spódnicy wypada ok 3cm powyżej linii talii. Odcięcie mniej więcej na linii bioder, dół z zakładkami.

Jestem z niej zadowolona 🙂

Czyli coś lekkiego na lato. Spódniczka ze skośnymi zakładkami i podwyższonym panelem w talii. Zakładki nie wyszły dokładnie tak, jak chciałam, ale całość jest generalnie w miarę OK – w gorące dni daje radę;)

A w ramach bonusu Piotruś, który dzielnie pozował z mamą 🙂 Dziś skończył 9 m-cy. Rety, jak ten czas szybko leci! :)))

Fot. by Dominika Pałęcka – dzięki! 🙂

Mój pociążowy brzuch można opisać używając różnych przymiotników, ale na pewno nie zaliczają się do nich: płaski i jędrny. Implikuje to pewne komplikacje przy doborze spodni, czy spódnic – albo muszę wybrać coś wybitnie niskiego lub odwrotnie – wysokiego, aż do talii. W przeciwnym razie muszę się liczyć z efektem tzw. muffinki (pozdrawiam Cię Kasiu, określenie jest boskie :)))

Postanowiłam uszyć sobie spódnicę, której jednym z głównych zadań miało być zamaskowanie pociążowego aliena. Spódnica sięga aż do talii, karczek usztywniłam bardzo grubą flizeliną, żeby nie odkształcał się pod naciskiem oponki. I daje radę, co mnie bardzo cieszy 😀 Efekt spłaszczenia ładnie widać na ostatnim zdjęciu. Spódnica ma kieszonki ukryte w marszczeniach (lubię ten motyw, a co ;)), zaś same marszczenia mają podkreślić biodra i przez to optycznie odchudzić brzuch.

Wykrój własnej roboty. Jak ktoś chce, to mogę się podzielić 😉 Spódnica konstruowana jest na wymiary 72 talia, 98 biodra.

Jestem zadowolona z tej kiecki i z efektu spłaszczenia brzucha, który ona zapewnia 🙂

Uszyłam sobie drugą kieckę na lato – tym razem jestem zadowolona z efektu. Materiał lekki, przezroczysty i przewiewny, od góry podwójna warstwa, żeby 4 litery nie przebijały;) Długość maxi, wzór lekko szalony. W talii szeroka guma. Spódnica kończy się pod brzuchem, nic nie ciśnie i wydaje się całkiem rozwojowa;) Długość stosowna do japonek i innych płaskich butów.

Na taką kieckę idzie sporo materiału, w sumie poszło chyba ok 2-3m, nie mierzyłam dokładnie, po prostu wykorzystałam kupon, który miałam w szafie. Co ciekawe, przez to, że  w kilku miejscach materiał ma błędy (brak koloru) zapłaciłam za niego śmiesznie mało. Nie pamiętam już dokładnie ile – w końcu było to ponad 2 lata temu, ale majaczy mi <10zł. I drugi bajer – czas krojenia i szycia – niecała godzinka 🙂 Sama siebie pytam, dlaczego czekałam z tą spódnicą tak długo? Sama nie wiem, jakoś nie potrafiłam się dotychczas zmobilizować;)

Jestem bardzo zadowolona i nie mogę się doczekać, kiedy ją założę – niech no tylko zrobi się trochę cieplej 🙂

Na potrzeby zdjęciowe dobrałam domowe papcie i czarne skarpetki 😛 Ten detal umknął mi podczas robienia zdjęć, trudno, będzie mało stylowo;)

Chciałoby się rzec – a miało być tak pięknie;) Spódnicę konstruowałam na bazie tej książki. Bardzo mnie zaintrygowała wielkość dodatku na obwodzie bioder i talii, ale pomyślałam, że pewnie przytyję, więc taka przyszłościowa kiecka ma sens. Jak się okazało, chyba źle myślałam:P Z resztą powinnam była sugerować się dotychczasowymi zmianami – w biuście i talii +10cm, a biodra bez zmian. No trudno. Spódnica wisi, w talii też jest za szeroka, a dzianina dodatkowo się rozciąga, więc cała kiecka leci. Góra spódnicy powinna być w talii, a na zdjęciach pięknie widać, że tak nie jest… No i biodra spódnicy zdecydowanie nie pokrywają się z moimi biodrami;) Efekt uboczny – długość. Miała być krótsza, a wyszła przez to zsuwanie do kolan.

Przez to, że jest za duża (albo przez to, że brzuch już całkiem sporo odstaje mi od ud), nie układa się tak, jak powinna. Tworzy się brzydki worek, a miały być takie skośne zakładki. Myślę jeszcze nad zaprasowaniem i podszyciem częściowym tych zakładek, może to coś pomoże. Zobaczymy;) Z tyłu kontrafałda, żeby wygodniej się chodziło. To przynajmniej mi wyszło:P

Na razie tylko jedna spódnica – wczorajszy dzień spędziliśmy u moich rodziców, więc nie miałam czasu na uszycie drugiej kiecki:)

Dobra, pora na zdjęcia – jak macie słabą psychikę, to lepiej sobie odpuśćcie oglądanie;P

Nienawidzę przeróbek. Nie trawię, nie cierpię, robi mi się słabo na samą myśl o przerbianiu gotowego ciucha. Są jednak sytuacje, w których po prostu MUSZĘ. Tak też było z tą sukienką. Kupiłam ją baaardzo dawno temu. Miała ona linię A, wiązana była na szyi. Zrobiona była z przepięknego jedwabiu, który sprawił, że musiałam tę sukienkę kupić mimo, iż nie leżała idealnie 😉 Mijały kolejne miesiące, a wraz z nimi rosło moje niezadowolenie z tego, jak rzeczona sukienka leży w biuście – była za mała, więc się podnosiła. Pod pachami tworzyły się nieestetyczne namiociki, które bardzo, ale to bardzo mocno mnie irytowały;) Próbowałam coś z nimi robić, lekko modyfikować dekolt, ale nic nie dawało zadowalającego rezulatu. Postanowiłam z sukienki zrobić spódniczkę, latem kupiłam nawet zamek;) Ponieważ szalenie nie znoszę przeróbek, to ponad pół roku zajęło mi zebranie się w sobie i uszycie tej oto spódniczki:

Zalety:

• ładny materiał. Przepiękny! 🙂
• spódniczka – jak to spódniczka, jest wygodna:P

Wady:

• niestety wyszła trochę za szeroka w pasie. Ale nia mam najmniejszej ochoty znowu jej przerabiać;)

Szycie:

• szyje się wyjątkowo upierdliwie, jak wszystko, co się przerabia;)
• stanowczo za dużo prucia. Nie cierpię prucia!
• znalezienie nitki prostej wymaga wytężenia wzroku;)
• pierwszy raz wypróbowałam moją nową stopkę do wszywania zamków krytych – poprzednio miałam plastikową, teraz mam metalową – jest świetna:)

 

Czyli ciąg dalszy ciepłego szycia oraz ostatnia spódnica z cyklu wysokostanowych. W notce pojawia się również koszula w kropki, którą kiedyś już przedstawialam🙂 Wróćmy jednak do spódnicy. Model 113 z Burdy 1/2009, rozmiar 36/38 (talia/biodra). Materiał-gruba, czarna gabardyna. Spódnica zapinana jest z przodu na 4 guziki (niestety nie robiłam zdjęć, więc póki co nie pokażę w kursie szycia jak się wykonuje takie zapięcie :/)

Zalety:

• wysoki stan=ciepło w nerki:P Co, powiedzmy sobie szczerze, jesienią i zimą jest pożądane;P
• w zależności od reszty ubrań może mieć charakter codzienny bądź elegancki

Wady:

• to co przy poprzedniej spódnicy z wysokim stanem, którą niedawno szyłam (opisana tutaj)-w talii jest minimalnie za szeroka. Jeśli włożę koszulę bądź bluzkę w spódnicę, to jest w miarę OK. Niestety nie ma mowy o chowaniu spódnicy pod obcisłą bluzką-widok z boku jest hmm… zabawny:D Zwróćcie uwagę na zdjęcie w szarej bluzce-mogę się pobawić w małego szmuglera:P
• pasek się niestety odkształca od siadania-pojawia się pozioma kreska w talii.

Szycie:

• dużo przyklejania flizeliny
• szyje się umiarkowanie szybko, za to łatwo

Model nie mam pojęcia który z bliżej nieokreślonej Burdy:P Rozmiar 36 (chociaż coś wiem;)). Najprostszy z możliwych krój ołówkowej spódnicy z podszewką.

Zalety:

• śliczny materiał. Tak mi się spodobał, że musiałam go mieć;) Ponieważ jego cena była zabójcza, postanowiłam uszyć z niego najprostszą spódnicę, żeby zużyć jak najmniej materiału:P

Wady:

• trochę za wąska-szyta w czasach, gdy miałam mniejszy tyłek:P Ostatnio ją trochę poszerzyłam i jest już lepiej-mogę usiąść bez stresu, że podszewka się porwie:P

Szycie:

• szyje się ekspresowo i bezstresowo
• jedyne „trudniejsze” elementy to zaszewki i kryty zamek:)